Een schaap dat je niet hoeft te scheren? Het bestaat. Het Dorper-schaap verliest zijn vacht namelijk vanzelf, een keer per jaar zodra het warmer wordt. Geen kosten voor het scheren. En ook nog een robuust en klimaatbestendig dier: dat maakte het ras perfect voor de Catalaanse veehouder Pau Arasa. Op het Catalaanse platteland werkt hij al vijf jaar aan een droom: leven van het land én tegelijk het ecosysteem herstellen.
Een Zuid-Afrikaans schaap
De naam “Dorper” klinkt opvallend Nederlands en dat is niet toevallig: het ras ontstond in Zuid-Afrika. Het is een kruising tussen een Engelse Dorset en de uit Somalië afkomstige Persian Blackhead. Die combinatie levert een bijzonder sterk dier op: bestand tegen hitte, droogte en schrale omstandigheden. Dat komt tegenwoordig goed van pas: ook Spanje zucht steeds vaker onder extreme droogte en hittegolven.
Schapen die de bodem herstellen
Pau wilde altijd al op het platteland wonen. Maar niet volgens het klassieke model van intensieve landbouw. Zijn droom was om een landschap te creëren waarin dieren opnieuw bijdragen aan een gezond ecosysteem. “Hier graasden vroeger veel herbivoren, wilde én tamme dieren. Dat natuurlijke systeem wil ik terugbrengen,” zegt hij.
Met zijn bedrijf La Rebestia werkt hij volgens principes van regeneratieve begrazing. Dat betekent dat de schapen vaak worden verweid, zodat planten kunnen herstellen en de bodem niet uitgeput raakt. En dat werkt. Waar de grond vroeger arm was, ziet Pau de bodem jaar na jaar verbeteren. Meer organisch materiaal, betere wateropname en meer biodiversiteit.
Geen antibiotica
Extra bijzonder: de dieren hebben nauwelijks medische zorg nodig. In de afgelopen drie jaar had Pau geen problemen met parasieten of teken. Antibiotica gebruikte hij nog nooit. Dat heeft volgens hem alles te maken met de combinatie van robuuste dieren, veel beweging en een gezond ecosysteem.
Ook financieel blijkt deze vorm van veehouderij verrassend efficiënt. Regeneratieve schapenhouderij vraagt weinig externe input: bij hem geen machines en geen krachtvoer. Toch was de start zwaar. Grote droogte en de economische klap van corona zorgden ervoor dat veel plannen in duigen vielen. Momenteel heeft Pau 45 ooijen en 15 lammeren. Hij schat dat hij uiteindelijk zo’n 90 dieren nodig heeft om volledig van zijn bedrijf te kunnen leven. Naast de verkoop van lammeren, vlees en olijfolie geeft hij daarom nu ook nog cursussen en advies.
Een schaap voor de toekomst
De Dorper oogt misschien wat rommelig met zijn half-loslatende vacht, maar juist daarin schuilt misschien wel de toekomst van duurzame veeteelt: dieren die aangepast zijn aan hun omgeving, weinig zorg nodig hebben en tegelijk bijdragen aan herstel van de natuur. Misschien moeten we anders leren kijken naar wat “mooie” landbouw is. Niet strak en gecontroleerd – maar rafelig en veerkrachtig.
